احیا

خودت را به کاروان بسپار به زنان و اطفال حرم… ساکش را بستی از زیر قرآن ردش کردی نگاهت به نگاهش گره خورد. بر میگردی؟ آنقدر سریع دور شد که اشک چشمت فرصت سقوط پیدا نکرد. این صحنه را در روضه ها شنیده بودی. حسین روی ذوالجناح نشسته و اطفال دور مرکبش. برمیگردی؟! همسران ما همان اصحاب آخرالزمانی سیدالشهداء …. روی یک خاک آسمانی شدند. نمیدانم چقدر در روضه ها اشک ریختی. و زمزمه یا لیتنی کنا معک سر دادی. اشک ریختی و گفتی جوانی ام فدای حسین(علیه السلام). چه زود سید احرار جواب اشکهایت را داد. و چه زود شنیده ها را دیدی. و این روضه های مجسم را تاب آوردی. خوب گوش کن. بین هیاهوی شهر. هنوز جرس شتران به گوش می آید....

ادامه مطلب